Waar kun je fietsen in de regio Valencia? Cols, groene routes en lussen

Gids bijgewerkt op 8 juli 2026.

De regio Valencia is een van de mooiste plekken van Spanje om te fietsen, en niet alleen rond de stad zelf: je vindt er kurkdroge, kaarsrechte groene routes voor een gezinsuitje, mythische cols van de Costa Blanca waar de profploegen komen overwinteren, en honderden kilometers gravelpaden. Voor een fietsland als Nederland en een wielerland als Vlaanderen is dit een droombestemming: hier heb je eindelijk de bergen die je thuis niet hebt. Of je nu een uurtje wil rollen of een rit van 150 km wil maken, alleen of in een grupeta, dit is waar je naartoe moet.

Waar kun je fietsen in de regio Valencia?

Er zijn grofweg drie speelvelden, afhankelijk van je niveau en je zin. De groene routes (oude spoorlijnen, vlak en autovrij) zijn ideaal om te beginnen of om met het gezin te fietsen. De Costa Blanca, rond Calpe en de Marina, verzamelt de grote cols voor geoefende renners. En de vlakte van de Albufera en de bergmassieven vlak bij de stad bieden makkelijke lussen en gravel op een steenworp van Valencia. We nemen ze een voor een door.

Welke grote cols voor geoefende renners?

De mooiste cols liggen in het achterland van de Costa Blanca, in de provincie Alicante. Je klimt er het hele jaar door dankzij het zachte klimaat. Dit zijn de klassiekers (de cijfers wisselen wat naargelang de bron en het gekozen vertrekpunt).

De top die je moet afvinken, is de Alto de Aitana, de hoogste weg van de regio Valencia (rond de 1.558 m) en een klim buitencategorie van meer dan 22 km. De Vuelta a Espana keert er in 2026 trouwens terug voor een aankomst bergop (9e etappe, op 30 augustus, van La Vila Joiosa naar de Aitana), na een afwezigheid sinds 2016. Een kanttekening: het echte hoogste punt is een militaire basis en niet toegankelijk voor het publiek, je klimt tot het laatste toegestane stuk. De meest iconische blijft de Coll de Rates, kort en rollend, met zijn panoramacafe op de top, waar je 's winters alle profs tegenkomt. En om af te zien is er de Cumbre del Sol in Benitatxell, een muur met stroken van meer dan 15%, waar de Vuelta in 2015 halt hield.

Welke groene routes om met het gezin te fietsen, weg van het verkeer?

De groene routes (vias verdes) volgen oude spoorlijnen: ze zijn vlak of hebben een heel zachte helling, zonder verkeer, en zijn vaak geschikt voor gravel zowel als voor kinderfietsen. De regio telt er verschillende, waaronder de langste van Spanje.

Twee favorieten. De Via Verde de Ojos Negros is de langste van Spanje: het Valenciaanse deel daalt over ongeveer 83 km af van de hoogvlakte van Barracas tot de sinaasappelgaarden bij Sagunto, met een zachte helling, over een mix van asfalt en grind, perfect op de gravel. En de Via Verde del Serpis doorkruist de Raco del Duc, een schitterende kloof tussen l'Orxa en Vilallonga: het mooiste stuk (een kilometer of vijftien) doe je makkelijk met het gezin. De Via Verde de Alcoi maakt dan weer indruk met haar verlichte tunnels en het viaduct van de Zeven Manen (230 m lang, 46 m hoog).

Welke makkelijke lussen vanuit Valencia?

Twee klassiekers, allebei vlak en grotendeels op een fietspad. De ronde van de Albufera gaat ten zuiden van de stad door de rijstvelden, het dennenbos van El Saler en het vissersdorp El Palmar (reken op zo'n 35 km heen en terug tot El Saler en bijna 60 km voor de volledige lus). De Turia-tuin, in de oude bedding van de rivier, doorkruist de hele stad zonder een enkel stoplicht over zo'n 9 km park, verlengd door een doorlopend fietspad tot aan de zee.

Waar huur je een fiets, en is Valenbisi de moeite waard?

Voor je verplaatsingen in de stad wel; voor sportieve ritten niet. De Valenbisi, het deelfietssysteem van Valencia, telt zo'n 276 stations en 2.750 fietsen, met een jaarabonnement rond de 29,21 euro en de eerste 30 minuten gratis bij elke rit. Onklopbaar om je door de stad te bewegen, maar het zijn zware fietsen, niet gemaakt om 50 km te rijden. Voor de weg, voor gravel of voor een rit in de cols ga je langs bij een gespecialiseerde verhuurder: je vindt ze in Valencia, maar ook in El Saler, in Denia en vooral in Calpe, de fietshoofdstad van de kust.

Waarom trainen de profs in Calpe?

Omdat alles er samenkomt om 's winters te fietsen. Het klimaat van de Costa Blanca hoort bij de zachtste van Europa, met meer dan 300 zonnedagen per jaar en temperaturen die 's winters vaak rond de 15 tot 20 graden liggen. De wegen zijn goed onderhouden, en vooral: de beklimmingen beginnen bijna zodra je de boulevard verlaat. In een straal van 20 tot 50 km rijg je Coll de Rates, Tudons, Aitana of Confrides aan elkaar. Voeg daar hotels aan toe die op wielrenners zijn afgestemd en tarieven die betaalbaarder zijn dan Girona of Tenerife, en je begrijpt waarom de teambussen van de WorldTour elke winter de parkings van Calpe vullen. Voor menig Belgische of Nederlandse renner is de Costa Blanca zo een vertrouwde stageplek geworden.

Gravel en mtb: waar ga je van de weg af?

Twee nabije bergmassieven lenen zich bijzonder goed voor gravel en mtb. De Serra Calderona, ten noorden van Valencia, biedt een net van bosbanen met het uitzichtpunt van de Garbi (601 m) en het hoogste punt El Gorgo (907 m); een populair vertrekpunt is het recreatieterrein Pla de Lucas, in Naquera. Belangrijk: in het park zijn fietsen alleen op de bosbanen toegestaan (niet op de bergpaadjes), voetgangers hebben voorrang en de snelheid is beperkt tot 30 km/u. Verder naar het noorden ontrollen de Sierra de Espadan en haar kurkeikenbossen mooie gravellussen rond Eslida en Ain, in een van de best bewaarde gebieden van de regio.

Alleen of in groep rijden: waar vind je een rit?

Alleen rijden is perfect om je eigen tempo aan te houden, maar de regio heeft een echte grupeta-cultuur, en er is een groep voor elk niveau. De Pena Ciclista Excursionista de Valencia is een van de zeldzame honderdjarige wielerclubs van Spanje, een mooi stuk lokaal erfgoed. De Pena Ciclista van de CDUPV (Polytechnische Universiteit) organiseert ritten met duidelijk aangegeven niveaus, van G1 (100 tot 130 km aan 20-25 km/u) tot G4 (meer dan 140 km aan stevig tempo), zodat iedereen zijn plaats vindt. Om een club bij jou in de buurt te vinden houdt de wielerbond van de regio Valencia (fccv.es) de officiele gids bij, per stad en per discipline.

Wat zegt de wet over veilig fietsen?

Een paar Spaanse regels om te kennen voor je vertrekt. De helm is verplicht buiten de bebouwde kom voor alle fietsers (aanbevolen in de stad, overal verplicht voor minderjarigen). Let op, de reglementering wordt strenger: op 1 oktober 2026 schrapt een hervorming (RD 518/2026) de laatste uitzonderingen op de helmplicht buiten de bebouwde kom (het vergeten wordt een zware overtreding, 200 euro boete) en verplicht ze auto's om, bovenop de 1,5 m zijdelings die al verplicht is om een fietser in te halen, hun snelheid met minstens 20 km/u te verminderen op het moment van de inhaalmanoeuvre. 's Nachts of bij slecht zicht buiten de bebouwde kom zijn een wit licht vooraan, een rood licht achteraan en een reflecterend hesje verplicht.

De rest is gezond verstand. In de zomer is het echte gevaar de hitte: vertrek vroeg in de ochtend, vermijd het midden van de dag (12 tot 18 uur), blijf drinken met elektrolyten, en vergeet de zonnecreme niet. Bij een ongeval of een hitteslag is het enige noodnummer 112, met meertalige operatoren.

In het kort

• De col om af te vinken: de Alto de Aitana, de hoogste weg van de regio (~1.558 m), op het programma van de Vuelta 2026.
• Met het gezin: de groene routes, waaronder Ojos Negros (de langste van Spanje) en de Serpis via de Raco del Duc.
• Vlak bij Valencia: de ronde van de Albufera en de Turia-tuin, bijna volledig op een fietspad.
• In groep: clubs en pena's voor alle niveaus (Pena Excursionista, CDUPV); gids op fccv.es.
• Wet: helm verplicht buiten de bebouwde kom, 1,5 m om in te halen; nieuwe regels op 1 oktober 2026 (RD 518/2026).

Bronnen

• Wielerbond van de regio Valencia (fccv.es), officiele clubgids.
• Vuelta a Espana, officieel etappeschema 2026.
• DGT (Spaanse verkeersdienst) en Koninklijk Besluit RD 518/2026 over de helmplicht en de inhaalregels.
• Valenbisi, officiele tarieven en cijfers van het deelfietssysteem.